مجاهد مجازی

(وب نوشت های مهندس مهدی حق وردی طاقانکی )

آشنايی با استان چهار محال و بختياری و شهرکرد
ساعت ٩:٠۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۳۸٢/٦/۱۳  

آشنايي با بام ايران

با عرض سلام خدمت كليه مراجعه كنندگان وبلاگ " بام ايران "

شايد شما از خودتان پرسيده باشيد ؟چرا نام اين وبلاگ بام ايران است ؟شايد شما نمي دانيد كه بام ايران كجا ست؟ويا اطلاعات زيادي در اين زمينه نداريد.به همين بهانه به معرفي بام ايران مي پردازم اميدوارم كه مورد استفاده شما عزيزان قرار گيرد.

بام ايران

شكل طبيعي استان چهار محال و بختياري بر مبناي ارتفاعات مياني رشته كوه زاگرس استوار گشته است. انباشت برف در ارتفاعات استان سبب شده معروفترين رودخانه دائمي جنوب و مركزي ايران يعني كارون، زاينده رود و دز از ارتفاعات اين استان سرچشمه گيرند. جنگلهاي بلوط، زالزالك و برخي ديگر از گياهان پهن برگ و نيز آبشارها، غارها، چشمه سارهاي با دبي آب فراوان، مناطق حفاظت شده، گردشگاهها و گردابها از ديگر عوامل طبيعي و اكوتوريسم استان محسوب مي گردند.

اين استان با 16533 كيلومتر مربع وسعت از جمله مناطق كوهستاني جنوب غربي ايران محسوب مي شود. مركز اين استان (شهركرد) با 2150 متر ارتفاع در ميان مراكز استانها، بلندترين است و به همين علت به بام ايران اشتهار يافت و در فاصله 520 كيلومتري تهران قرار دارد. معروفترين ارتفاعات استان، زرد كوه و مرتفعترين قله آن كلوپخي مي باشد. ارتفاعات زردكوه به دليل يخچالها و شكل خاص، مورد توجه كوهنوردان كشور است. اين استان داراي شش شهرستان بنامهاي (شهركرد، بروجن، فارسان، لردگان، اردل، كوهرنگ) مي باشد.

مردم اين استان عمدتا به زبان فارسي تكلم ميكنند و در روستاها فارسي روستايي متداول است. بعضي از شهرها و مناطق استان از جمله سامان و بن و تعدادي از روستاهاي اطراف شهركرد به زبان تركي صحبت ميكنند. گويش بختياري كه از شاخه‌هاي مهم زبان پهلوي (پارسي ميانه) و گنجينه اي از واژه‌هاي سره مي باشد، توسط بختياري ها تكلم ميشود و همچنين دست نخورده باقي مانده است.

قديمي ترين آثار سكونت و استقرار بشر اوليه در استان متعلق به هزاره هفتم قبل از ميلاد به اين سو در بررسي و گمانه زنيهاي دشتهاي لردگان، خانميرزا و فلارد در شهرستان لردگان، بلداجي و نيز دشت شهركرد كشف گرديده است. عشاير بختياري يكي از تيره‌هاي آريايي نژاد ايراني الصل مي باشند كه نياكانشان براي يافتن چراگاه مناسب كوچ ميكردند.


تحقق در سير زندگي مشاهير ادب اين خطه (از جمله دهقان، عمان ساماني، حسين پژمان بختياري، داراب افسر بختياري و غيره...) و اشعار محلي بختياري نيز مي تواند به عنوان يكي از جاذبه‌هاي فرهنگي استان مد نظر علاقه مندان قرار گيرد.

شهركرد

شهركرد مركز استان چهارمحال و بختياري در 105 كيلومتري جنوب غربي استان اصفهان (32 درجه و 21 دقيقه عرض شمالي و 50 دقيقه و 34 دقيقه طول شرقي در نصف النهار گرينويچ) در ناحيه غرب ايران واقع شده است.
شهركرد كه قبلا بنام دهكرد معروف بود ، در شهريور ماه 1314 بنا به تصويب هيئت دولت به اين اسم تغيير داده شد. در اين زمان گذشته از روستاهايي كه مدار زندگي شان بر پايه زراعت و دامداري قرار دارد. در بعضي از نقاط ديگر گذران و معيشت عده اي از طريق فعاليت در كارهاي تجاري و اقتصادي و بازرگاني و دست بافي تامين مي شود.


به عقيده برخي از معماران در نواحي مختلف اين ناحيه افراد بومي كه از نقاط ديگر به اينجا كوچ كرده اند و در امتداد كوههاي شمالي و جنوبي كه داراي آب و مرتع بوده ساكن شدند و يا در دوران تاريخ به سبب موقعيت خاص جغرافيايي ييلاق و قشلاق نموده و عده اي بر جا ماندند.

ساكن شدن عده اي بنا بر تصميم سلاطين و بزرگان باعث شد كه در حال حاضر در هر يك از محلات شهرستان و يا روستا طوائفي متعدد با نامهاي مختلف و زبان و لهجه مخصوص از تركي و تاجيك ، ارمني و فارسي مشاهده مي شود.

(مطالب فوق از سايت و بروشور هاي تهيه شده توسط سازمان ايرانگردي وجهانگردي استان تهيه شده است)

 

Province Introduction

The natural from is an elevated land in the centeral part of the Iranian plateau and a region between zagros mountain ranges. Snow covered heights of zardkooh (yellow mountain) one of the highest mountains is the main source of the permenant rivers south western karoon river, centeral parts zayandeh-rood river and dez river.

Reduction of the land because of the flow of the giant rivers as well as the movement of the layers of zagros and the waterous flow because of melting the heavy snow, have created many ponds, and lakes which caused to grow various kinds of biological plants and animals with vast pastures, the oak forests, wild plum and other wide leaf plants, falls, caves, springs with high water, sanctury places for animals. Visiting places for travelers and whirlpool are other natural factors and eco tourism of this province.

This province with 16533 Km2 is a mountainous region in the south west of Iran. It is central city, Shahr-e-Kord with the height of 2150 among the other cities of Iran most elevated township of Iran, and because of this fact it is called "the roof of Iran". It is located in the southern part of Tehran with the distance of 520 Km. The most famous and the highest mountain is zardkooh (yellow mountain) and the highest peak is "Koloonchi".

Because of so many icebergs and special formation of it, it was very much considered by the mountain climbers of the country that can climb to the peaks during the seasons of the year. This province consists of six districts of Shahr-e-Kord, Borujen, Farsan, Lordegan, Ardal and Koohrang. The people of the province mostly speak Farsi. In village people speak native language similar to farsi. In some cities such as Saman, Ben and other cities people speak Turkish. Bakhtiyari accent which is one of the branches of pahlavi or "middle Farsi" and is treasure of sarreh (pure) terms is spoken by Bakhtiyari people.

This accent and sweet pronounciation is still untouched. The most ancient historical centers of human settlement of the first man in the province date back to 7th millennium B.C. The remains which have been dug in the feilds of Lordegan, Khanmirza and Felard in cities as Lordegan, Boldajee and Shahr-e-Kord show that the region has been the settlement of tribal and rural population.

Bakhtiyari tribes were one of the first division of iranian aria people whose ancestors tried to find suitable pastures in this region so they emigrated from the lands of north Asia and came to the sides of two important rivers karoon river which flow away to khoozestan and zayandeh-rood river flowing from zardkooh.

Research on the course of life of the famous people in the area of literature of this territory including (Dehqan, Omman Samani, Hoseein pejman Bakhtiyari, Darabafsar Bakhtiyari, etc.) and Bakhtiyari local poems can be considered as one of the cultural attractions of the province by the people who are concerned

 

 

Shahr-e-Kord Township

The central city of Chaharmahal and Bakhtiyari is located in 105 kilometers in souyh west of Esfahan, 32 and 21 minutes of north latitude and 50 and 34 minutes of longitude in Greenwich meridian in the west of Iran. Many years ago it's name was Dehkord, but in september 1935 by virtue of permission of government this name change into Shahr-e-Kord.

Todays the way of earning of rural people were farming and animal husbandry and in other districts trading and commercial fields are the main ways for earning.

Some believe that the first residents of this province refer to those native people who migrated from north and south mountains to this field, or in a historical period for special geographical situations - winter quarters and summer quarters.

By decision of some local leaders these native people banished to different parts of province and so they found different names and languages such as Turkish, Tajik, and Armenian with various accents.

 


کلمات کلیدی: